Tualala....para sa mga taong tulala...

natulala ako sa mga pangyayari...ang bilis... di ko talaga namalayan... bakit? tanong ng utak ko... hindi ko naintindihan... masama ba akong tao? hindi ba ako nagpakatotoo all this time? kelan pa? hindi na talaga kinaya ng utak ko to... bakit ganun?ipaliwanag mo sakin isa isa... maiintindihan ko naman siguro di ba?ilang beses ko bang sasabihin na ako ang pinaka madaling taong kausap... marunong naman akong tumanggap na kung anong dapat... pero dapat ginawa sa maayos na paraan..pero bakit? bakit? ikaw? pinagkatiwala ko sayo buong buhay ko... pero bakit mo nagawa sakin to? ipaliwanag mo sakin ng maayos... yung tipong maiintindihan ng utak kong sing gulo na ng pilipinas...alam ko na to eh... pero araw-araw pinapatay ko ang sarili ko na hindi... pero bawat araw nagpapatawad ako... dahil hindi dapat magtanim ng galit...hihintayin kita... hanggang sa araw na makayanan mo itong ipaliwanag... para kay blue... mabilis man ang panahon... hindi man natin nahabol... ayos lang yun... one day mabibigyang linaw ang malabong parte ng buhay natin...marunong tayong tumaggap...alam mo yan... dapat tayo ay maging masaya...hindi dapat tayo malugmok sa isang bagay na alam naman natin na nakakayanin natin sa bawat pagdaan ng araw...kapit lang blue...darating din ang panahon na maiintindihan natin ito...kahit matagal...hindi masama ang maghintay...tulungan tayo...masaya ako nanjan ka para sakin...ganun yata talaga blue...sabi ko nga sayo di ba?basta... alam na natin yan...

My World in SLOW-MO!

Bagal ng mundo ko. Everything is in slow motion. Bawat pag galaw ko, bawat pag sagot ko sa mga tanong, bawat pagsasalita ko, even pag nag-isip ako sobrang may kilala kang slow mo? Ok alam ko na love shit na naman to… sabi ko nga lahat slow mo… pati puso ko. Ok! Alam ko… Love shit talaga to… pero what can I do? E sa talagang slow mo eh… ayoko ko na! giv up na ang utak ko kakaisip… 1 month na… konti na lang… kaso nga ang bagal… malapit lapit ng bumilis.. Kagabi kasi ang dami kong nakausap na tao na may iba’t ibang problema sa buhay… kahit ako nagulat sa sarili ko… unti-unti na akong gumagalaw… hindi ko man maintindihan… nakakasawa din pala at nakakasanay. Dumadaan ang araw na hindi ko napapansin at nakakalimutan ko na… pag naalala ko minsan nasasaktan pa rin pero mas more on natatawa na lang ako sa mga nangyari… hindi ko din kasi naisip yun dati… puro kasi siya lang inisip ko… pero yun talaga eh… ganun yata talaga… hindi na talaga mababalik kasi ngayon ayoko na. “Once out, never in!” diba? Nakakatawa talaga ang buhay…pero nagpapasalamat pa rin ako sa kanya… 1. sa mga masayang araw na magkasama tayo… 2. sa mga oras at panahon na inalay natin para sa isa’t isa 3. sa mga sweetness 4. sa mga away 5. sa mga salitang hindi na dapat pang sabihin 6. sa mga salitang hindi mo talaga ninais sabihin 7. sa mga sinasabi mo pero di ko naramdaman 8. sa mga sinabi mo at ginawa mo pala na nalaman ko pa sa iba 9. sa mga text at tawag 10. sa mga sakit… Salamat. Kasi kahit pano natuto ako. Kahit pano alam ko na gagawin ko sa susunod. Kahit pano buhay pa rin pala ako. Kahit pano masaya ko kasi mas nakita kong mas masaya ka pala ng wala ako. Kahit pano nasasanay na ko. Salamat. Kasi ok ka. Wala ka ng iniisip. Wala ka ng inaalala na may isang taong naghihintay sayo. Wala ka ng pinagsasabihan araw araw. At ito na rin ang huli. Salamat.

Simpleng Buhay...

life is simpler when we were kids... gigising sa umaga...magiinat...magdadasal...maghihilamos...toothbrush... punta sa dining table kakain ng nakahandang food na gawa ni mommy or ni yaya... maliligo tapos papasok sa school... uuwi ng bahay...gagawa ng assignments... minsan hindi pa...minsan kopya pa sa classmates...tapos tsaka manonood ng favorite tv show mo...or maglalaro ka lang...depende sa gusto mo.. sobrang simple ng buhay... routine mo sa araw-araw... biglang isang araw...di mo napansin tumatanda ka na...natuto ka na ng mga bagay na hindi mo dati alam at kung alam mo man di mo kayang gawin dahil bata ka pa... magyosi..uminom...gumimik..barkada... at magmahal... excited ka pa kasi first time... tanong mo pa dati... anu yun? maang-maangan ka pa... kunwari di niyo napapagaralan sa school.. kunwari di mo napapanood sa tv or hindi mo naririnig sa mga kwento ng mga kaibigan mong mas naunang naexperience ang mga bagay na ganun... sarap... saya... siyempre peer pressure... kaw din gusto mo yun... lalo na yung liligawan ka tapos swerte ng mga utol mo o kya ng mga kaibigan mo kasi sila unang nakakatikim ng chocolates na bigay sayo o kaya yung mga utol mo may regalo din pag christmas o kaya birthday,,, hala..lalo na kay mommy o kay daddy...siyempre palakas eh...tapos naging kayo na... hay...ang sarap... parang kang nasa heaven... siyempre mahal na mahal mo at mahal na mahal ka...walang dull moment...puro saya lang... punta kayo sa mall...watch movie...konting shopping...dinner...libot libot lang...sabi mo sa sarili mo ang saya naman kasi parang nung mga bata pa tayo parang first time... at isang araw...naiwan ka...ang bilis... di mo naabutan.. di man lang nagpaalam..para kayong naglaro ng taguan tapos hindi mo mahanap...nung pumunta sa home base bigla mong nakita... masayang masaya na...grabe sa ngiti...taka ka bakit?kala mo pa ikaw ang nginingitian...tapos paglingon mo sa likod... iba. tingin ka ulit... nakita mo sa mata niya ang parang may spark...parang may magic...sabi mo na lang ...parang may mali... nakita mo sarili mo... ikaw yun dati... ikaw talaga... umiiyak ka na... nung bata ka... umiiyak ka lang pag may mga batang nangaasar sayo... o kaya pag nadapa ka...o kaya pag pinagalitan ka ng magulang mo dahil ginabi ka ng uwi dahil nakalimutan mo ang oras dahil sobrang sarap maglaro... o kaya pag nanood ka ng movie na love story na di mo inakala na hindi lang pala sa pelikula mangyayari... sakit...nakakamatay... para kang unti unting tinutusok na karayom... hindi ka makahinga... matatagpuan mo na lang ang sarili mo na nakatanga para kang bato...nakatingin sa kawalan... unang unang pumasok sa isip mo... sana bata ka na lang... simple lang ang buhay...

Letting go...

i'm letting you go... hindi dahil pagod na ko maghintay..hindi dahil nakamove on na ko...hindi dahil may mahal na kong iba... i'm letting you go... kasi unfair naman sayo kapag naghintay pa ko... baka kasi hindi na rn naman mabalik yung dati... i'm letting you go... kasi kita ko naman na masaya ka... ok naman tayo... i'm letting you go... kasi alam ko na hindi na darating ang panahon na hinihintay ko... i'm letting you go... para wala ka ng iisipin na naghihintay sa yo kasi alam kong naiiilang ka na... i'm letting you go... hindi dahil nasasaktan pa ko...baka lang kasi isipin mo na sa yo lang umiikot ang mundo ko (hindi naman nasyado yun!) i'm letting you go... para naman sa sarili ko to... kaya ko to...

why do i love you...

"why do i love you? if lovin you only mean bitter thoughts that you are near and yet so far... why do i love you? if lovin you only mean sleepless nights...false hopes and dreams of loving you.. what more can i do? but to dream of you ...coz only there i could hold you...close to me... why do i love you? why did you hurt my heart that way.. why did you take my love away... why do i keep on waiting and hoping yet i know that you could never be mine again... why do i long for? the tenderness of your kiss..the warmth of your touch is all i wish... but you're so far..." pero kahit anong mangyari... ganito man sinasabi ko... nangangarap pa rin ako... that someday you'll be mine again...

masaya...

"ako'y malungkot na naman...amo'y chico na ako...isang tagay lang hindi pa rin tulog..tanong ko lang sa langit..kung bakit pumangit... ang dating masaya.. ngayo'y pana'y problemang bumabalot sa buto...o bakit ganito? ang pag-ibig? ganyan talaga...pag bago pa ang pag-ibig...ganyan talaga...MASAYA!" hindi talaga mawawala ang hindi ka masasaktan...parte na ng buhay nating sing gulo ng world war 3 ang masaktan...minsan naiisip mo na bakit?ang daming tanong...emo ka na... wala pa ring kasagutan...bali-baliktarin mo man ang mundong ginagalawan mo..magpagulong gulong ka man sa ilalim ng mundo..wala...blanko ang isip mo sa kasagutan... pano ba ang hindi umiyak?pano ba maging bato sa mga bagay bagay?pano bang mag maangan-maangan?ang daming tanong...ikaw lang ang makakasagot... minsan sa buhay natin may isang taong nakatakdang manakit at magpasaya sa atin...at ang taong yun ay ang taong minsan mong pinagalayan ng oras mo...pagmamahal at higit sa lahat ang pagkatao mo..makakayanin ba natin na mawala sila pag dumating ang oras? isa lang ang pwede mong gawin... tumingin sa langit...magdasal..humingi ng tawad dahil may mga tao kang isinantabi at hindi pinakinggan dahil masyado kang naging bingi at bulag sa katotohanang wala namang paroroonan. sa parte ng buhay mo may mga bagay bagay kang pinagsisisihan hanggang ngayon..na sana hindi na lang nangyari... maraming "what ifs" pero hindi na natin maibabalik ang dati. sabi nga there are things that should be left unsaid para hindi na lumaki pa ang gulo... pero you hoped na sana nasabi man lang sayo...ginawa ka sana niyang mas higit pa sa kung anong meron kayo.. sana ginawa ka niyang kaibigan..bestfriend.. willing ka naman eh... kaya mas masakit pag dumating yung araw na mas masaya na siya kesa dati.. OO...selfish na kung selfish... pero dati kasi masaya siya ng kayo lang...ikaw lang ang hinahanap niya...ikaw ang kasabay niya..ikaw ang mahalaga sa kaniya...ikaw parati ang nauuna sa lahat ng bagay...ikaw ang may alam... ikaw dati...aminin mo man o hindi...masakit kapag hindi na ikaw... tao lang tayo... nagiging selfish sa mga bagay na dating sayo..pero may magagawa ka pa ba? makakaya mo bang tanggapin sa isang iglap ang mga bagay na kagaya nun? matitiis mo bang hindi umiyak pag minsan...humarap sa lahat ng tao at mag pretend na ok ka lang...kaya mo bang harapin ang lahat ng bagay na hindi na sayo?kaya mo bang tanggapin sa sarili mo na hindi na ikaw? lagi nating iniisip kung bakit lagi tayong binibigyan ni Lord ng pagsubok sa buhay..dahil ito ba ang magtuturo sa tin ng leksyon? o dahil alam niyang kakayanin mong labasan ang lahat ng sulok ng pagsubok na pinasok mo? minsan ka ng naging matatag...alam na alam niyang kaya mong lagpasan yan...pero alam ko ang sekreto mo... sabi mo nga...binabagalan mo ang pagusad ng panahon...dahil alam mong hindi masama ang mangarap...binabagalan mo ang pagtakbo para mahabol ka pa niya... dahil hanggang ngayon..umaasa kang darating ang araw na maabutan ka niya...umaasa kang darating ang araw...na maibabalik ang dating sayo...na wala ng hadlang at wala ng kahit ano mang iisipin kundi ang pag-ibig na inilaan para lang sa inyo...may panahon pa naman...kaya pang pabagalin ang oras at araw...kaya pa.. at sana di pa mahuli ang lahat.

minsan...

hahaha...minsan gusto mo na lang tumawa ng malakas kasi di mo na talaga alam yung mga bagay bagay na magpapasaya sayo. tapos mag-iisip ka...nababaliw ka na ba o sadyang ganyan ang buhay...may mga tao talagang nagpapalungkot ng buhay natin... ayaw mo sanang mag-isip na bakit sila pa ang nagpapalungkot sa atin...hindi natin naisip na kung bakit sila pa. sa lahat ba naman ng tao sila pa. december na... ang dami ng magbabago next year. darating yung time na may maiiwan. alam naman natin darating yung time na yun na maiiwan ka sa mundong pareho ninyong ginalawan... pero alam mo ring nandyan siya para sayo...yung taong naging kakampi mo sa mahabang panahon... lahat naman tayo nagbabago...desisyon..pagkatao... nakakalungkot lang isipin...hindi mo kasi inakala...

JusT foR ME

it takes a strong person to deal with tough times and difficult choices. but you are a strong person. it takes courage. but you possess the inner courage to see you through.. it takes being an active participant in your life. but you are in the driver's seat, and you can determine the direction you want tomorrow to go in. hang in there... and take care to see that you don't lose sight of the one thing that is constant, beautiful, and true: "Everything will be fine - and it will turn out that way because of the special kind of person you are..." so.. beginning today and lasting a lifetime through - hang in there... and don't be afraid to feel like the morning sun is shining... "JUST FOR YOU!"

InSensiTive

How do you cool your lips, after a summer's kiss How do you rid the sweat, after the body bliss How do you turn your eyes, from the romantic glare How do you block the sound of a voice You'd know anywhere Oh, I really should've known By the time you drove me home By the vagueness in your eyes, your casual goodbyes By the chill in your embrace The expression on your face that told me Maybe you might have some advice to give On how to be insensitive, insensitive, insensitive How do you numb your skin, after the warmest touch How do you slow your blood, after the body rush How do you free your soul, after you've found a friend How do you teach your heart it's a crime to fall in love again Oh, you probably won't remember me It's probably ancient history I'm one of the chosen few Who went ahead and fell for you I'm out of vogue, I'm out of touch I fell too fast, I feel too much I thought that you might have, some advice to give On how to be insensitive Oh, I really should've known By the time you drove me home By the vagueness in your eyes, the casual goodbyes By the chill in your embrace The expression on your face that told me Maybe you might have some advice to give On how to be insensitive

JACKIE!!!!

Galing kay Jackie... hay jack bakit ka biglang nagtext ng ganyan... hindi ko na siya hihintayin.. kasi napagod na ako... ayoko ng masaktan... kaya ayoko ng umasa... i will try to move on... pero babagalan ko... para mahabol pa niya ko... tama ka jan... pero siguro kahit gaano pa ko kabilis hihintayin ko para maabutan niya ako... kung tama talaga...hahabulin ko siya... kung tama talaga...aasa ako kung tama talaga...magtitiis ako kung hindi talaga...magiging masaya din ako.

are you one of us?

Buong araw kahapon kasama ko si dyarbic.. masaya.. puro tawanan at hagikhikan... kwentuhang walang puknat at mga kabababuyang hindi na Kyang i-take ng mga taong nakakasalamuha namin sa pang araw-araw... may mga bagay bagay kasi na pang sarili na lang.... ngunit nadagdagan ang kalaro ko... sabi ko magtatayo na kami ng fans club... masyado kaming in demand... kasi naman mga fans wag masyadong maatat sa mga kagandahang dilag na inyong nakikita..hinay hinay lang...alam niyo kasi pangarap kasi naming mapasali sa alagad ni pussy cat dolls..ayan tuloy... nadagdagan ang lahi namin...kaya nga WELCOME TO THE FAMILY...WE"RE GLAD THAT....(pause for a while,nagiisip ng lyrics,umiikot ang mata..)TO SHARE YOUR LIFE WITH US AS WE GROW...(moment of silence...)tama ba ang lyrics?kung hindi basta yun yun! naiintidihan mo ba to dyarbic? sa mga taong laging nagbabasa at sumusuporta ng blog ko ay...wag ka ng magtanong...mahirap iexplain... kumplikado..pag-iisipin mo pa ako... basta kung gusto mong maging welcome to our family... simple lamang... nangangarap kang maging isang pussy cat dolls? narito ang mga bagay na dapat mong tandaan at paraan ng pagsali... :) 1. maupo...mangarap... 2. spread your wings and prepare to fly... 3. smile...strike a pose...(mas maganda kung white ang background mo sa likod,litaw ka!) 4.umm.. miss pwede paki-tilt yung head mo nga konti pa- left.. dahan dahan lang... yan! ferpect! 5. smile ka ulit... 6. crucial eto... mag imagine...magimagine ka na ng mga bagay bagay at ikwento sa amin ang iyong buhay...accepted lahat ng topics..walang mali...mas masaya mas malaki ang chance na mapasali... 7. lalo na ito... kapag nararamdaman mo ng malapit ka ng maging are you one of us... tingnan lamang kami ni dyarbic..at sabihing...this is it! 8. maya maya ay kumanta ka na ng WE ARE FAMILY!!!! at maiintindihan ka na namin na... you're one of us! madali lamang mga kaibigan... di kailangan pag-isipan... tibay ng dibdib lamang ang kailangan...at pagkatapos... tiyak PINOY PANALO KA! :)

saving grace...

Verse 1 Night and day I seek Your face Long for You in the secret place All I want in this life Is to truly know you more... Verse 2 As the waters cover the sea, So Your love covers me Guiding me on, Roads unknown I trust in You alone (2x) CHORUS My Saving Grace My endless love Deeper and deeper I'm falling in love with You My one desire My only truth Deeper and deeper I'm falling in love with you Verse 2 CHORUS with you.. fallin' in love with you... ohhhhh... BRIDGE And I will rise on wings of eagles Soaring high above all my fears I rest in Your open arms of love CHORUS (2x) As the waters cover the sea So your love covers me.... covers me...

thoughts...

oh well... it's been 2 weeks... and i thought i'm happy...hmmm.. well i am it's just that sometimes sabi ko nga may mga bagay bagay na nagpapalungkot saken...and nasasaktan ako pag naaalala ko.. hindi ko na nga alam kung ano at alin dun sa mga bagay na yun ang nagpapalungkot saken...may mga bagay bagay na sadyang itinakda para mangyari na minsan ay magpapasaya at minsan magpapasakit ng damdamin natin. siyet! ang drama di ba? minsan nga hindi ko na alam kung tama ba o hindi...dapat ba o hindi dapat...basta ang alam ko dito sa mundong ito merong nakalaan para sa atin....alam na niya kung anong dapat na mangyari...