.Status: It's Complicated.

Status: It's complicated.

Sino ba naman ang may gustong yan ang nakalagay sa FB page mo? at sino rin ang nagsabi na yan dapat ang ilagay ko? Pero anong gagawin ko? Paano ko iiwanan ang isang bagay na hindi ko din naman sinasadyang gustuhin.

Ang tanging alam ko lang. Ang pag-ibig walang pinipili. Walang hinuhusgahan at walang humuhusga. 

Nakilala kita. Di ko naman inakala na may mali. Na may hindi dapat. Pero parang drugs. Ang hirap pigilan. Alam ko. At alam na alam ko. Ilang beses ng sinabi ng mga kaibigan kong mali ang nararamdaman ko. Pero paano? Hindi ko kayang tulungan ang sarili ko. Ikaw ba kayang mong turuan ang puso mo? May mga bagay na kusang dumadating at hindi mo inaasahan. Dalawang bagay lang naman yan. Una, tatanggapin mo ba ito? Pangalawa, hahayaan at kalimutan.

Ang hirap mamili sa totoo lang. Kung may bagay akong dapat iwasan yun ang mamili. Pero eto na. Mali ako. OO. Ulit-ulitin man natin yan. Alam ko na mali ako. Pero pucha naman. Subukan mo kayang ikaw ang lumayo. Subukan mo din na hindi magpakita ng kahit anong magandang bagay. Baka sakaling kalimutan na kita.

Kinakausap ko nga ang sarili ko... pati na ang puso ko. Ang sabi ko 'wag kang tanga. Marami namang iba dyan. Kinakausap ko ang utak ko. Sabi ko, please iba na lang. Kinakausap ko ang mata ko. Ang sabi ko, ayan o! nasa harap mo na. Pero hindi sila marunong makinig. May sarili ata silang pag-iisip.

Parusa na nga itong matatawag. Ang tawagin kang "The other woman", "Kabit", "Mistress" at kung ano -ano pang masasamang tawag na pwede mong sabihin sa pagkatao ko. Pinigilan ko naman... Kulang na lang maglaho akong parang bula. Kulang na lang sabihin ko sa nanay ko at itanong ko kung bakit niya pa ko binuhay.

Alam mo ba kung gaano kahirap tanggapin na kahit kelan hindi ka magiging akin? Na kahit kelan wala akong matatawag na saken? Alam mo ba ang pakiramdam ng nakikihati? Alam mo ba ang pakiramdam ng wala kang karapatan? Alam mo ba ang pakiramdam ng sa bawat segundo nasasaktan ka, dahil alam mong ang bawat segundo ng pagpintig ng kanyang puso ay hindi naman ikaw? Alam mo ba kung anong pinakamaskit sa pinili kong pagkakamali sa buhay ko? Ang piliin ko at ipaglaban ang nararamdaman ko kesa ang pakinggan ang nararamdaman ng ibang tao at sumuko.

OO alam ko. Choice ko yan. Yan kasi yung bagay na ginusto ko. Yan yung bagay na pinili ko. Yan yung bagay na dapat pinagisipan ko ng 'sandaang beses, bago ko pinasok. Alam ko. At dahil alam ko, mas nasasaktan ako.

Sa totoo lang. Wala akong karapatan na gawin 'to. Pero gusto ko lang ibahagi ang nararamdaman ko. Minsan, may isang araw din na darating para saken. At sasabihin kong. ETOOOO NA TOOO! ETOOO NA TALAGAAA TOOOO!

Isang araw. Balang araw.

.Sabado Girls.

Para sa aking mga kaibigan,

Mahal ko kayo at alam kong alam niyo yan.

Isang Sabado na punong-puno ng tawanan at makabuluhang usapan.

Ang alam ko kahit hindi tayo magusap, ang mga puso naman natin ay punong-puno ng mga kataga. Ang mga mata nating sumasagot sa katanungan ng buhay. At ang mga galaw nating nagpapahayag ng walang hanggang pagdamay.

Maraming Salamat.

Love,

Dhang

.destiny.

Nung bata ako. Sabi ko sa sarili ko ang pag-ibig ay isang bagay na pinahahalagahan. Isang damdamin na hindi mo mapipigilan na kung saan ang puso mo ay walang tigil sa pagtibok. May kasamang kilig. Na kung minsan ay hindi mo na ma identify kung ano ang paghanga at pag-ibig. Gigising ka sa umaga excited ka dahil makikita mo siya. Kikiligin ka pag napansin ka niya. Magsisimula ang ligawan at sa bandang huli ang status mo "in a relationship".

Nung bata ako, naniwala ako na ang pagpapakasal ay pagpapasakal. Walang privacy. Walang freedom. Hindi mo magagawa ang mga bagay na gusto mo. Hindi na pwedeng ikaw lang. Laging may plus 1. Mas matindi pa sa nanay mo magtanong kung anong oras ka uuwi. Meron ka ng kinokonsiderang damdamin.

Pero habang tumatagal. Tama naman sila, nagbabago ang isip mo sa bawat pangyayari sa mundo. Naiiba ang damdamin na nararamdaman mo. Lumalawak ang pananaw mo sa buhay. At kasama dun ang pananaw ko sa pag-ibig at pagpapakasal.

Ngayon, para sakin ag pag-big ay pinipili. Ang taong gusto mong makasama habang buhay sa pamamagitan ng kasal ay pinipili. Madali lang naman ang magmahal. Isang tibok ayun na yun. Ngunit, madaling madurog ang puso. Madali ding maglaho pag nakakita ka ng pangit sa pagkatao.

Kaya natututo tayong tumanggap. Natututo tayong mahalin ang mga bagay na mahirap mahalin. Pero ang tanong ng isip mo at ng puso mo, ay hanggang kailan? Ikaw na lang ba lagi ang magmamahal? ikaw na lang ba lagi ang magbibigay? Minsan naiisip din kaya nila na sana sila naman. Hindi naman tayo nanghihingi ng kapalit. Pero tao tayo na marunong rumamdam.

Masakit pag sinabi ko sayong tama na. Masakit pag sinabi ko sayong tigilan mo na. Masakit pag lahat parang sabihin mo na balewala. Hanggang kelan? Kaya mo pa bang magtiis? Kung ang puso at paglatao mo ay durog na durog na at sinasabing hangga't kaya ko pa sana bumitaw ka na.

Ang papakasalan at ang taong gusto mong makasam habang buhay ay pinipili. Dahil pinipili mong doon ilaan ang damdamin mo. Ang buong pagkatao. Ang buaong buhay mo. Pero pano kung sila mismo ang hindi gumagawa ng paraan para hindi ka makasama habang buhay. Pano kung sila ang may pagaalinlangan. Sila ang nagsasabing, hindi.

Sana minsan isang araw, maisip nila na hindi ka bato. Hindi ka palamuti na kung kailan lang nila mapkita ay tsaka lamang papansinin. Isa kang taong nagmamahal at umaasang balang araw may masasabi kang ikaw, ikaw ang gusto ko sa buhay ko. ikaw ang kukumpleto sa hindi ko buong pagkatao. ikaw na nilaan para sakin. at mamahalin ko habang buhay. at hindi sasabihan ng nauumay na ko at nagsasawa na ko.

Ikaw na nangangarap isang araw na sabihan ka niya parang nung mga bata pa kayo ng "mahal kita. wag mo kong iiwan ha". Ikaw na naghihintay hanggang ngayon. Wag kang bumitaw. Ipaglaban mo hangga't kaya mo. Hangga't may isang daliri pang kumakapit. Hangga't may isang parte pa ng puso mo ang tumitibok.

.heartbeat.

My heart is beating fast. As if it will never slow down. My brain is not functioning well. I can feel pain.

God bless the blabber mouth. You really tested my patience and ability to not say anything. To really tell my face that "silence is my strength". I never stabbed you. I never said anything against you. I gave you my 100% of caring and understanding. And up until now, i'm still giving you that. Thank you for showing me the real  you. As far as my parents are concerned, they taught me not to say anything bad against anyone. Thank you so much for being so not real to me. Thank you for thinking i'm not part of your family. That I'm just such "the poor girlfriend" and not "the wife". Thank you for using my innocence. God bless you.

God bless you my loving partner. For letting me feel that i'm not part of your family. For giving such impression that i'm really the terror girlfriend. That I'm counting all the things i gave you. For giving them the impression that i'm a bitch. God bless you.

Yes. I'm not perfect. I know that now, you realized why me? But I gave my best to be the loving and faithful partner. But it seems it's not enough.

But I will still fight for you. I will still fight for this relationship. Someday, you will see I'm the girl who's really worth fighting for.

.silence.strength.heartbeat.

.isang araw.

Hindi ako inggetera. Minsan lang akong maging sumbatera. (sa sobrang galit ko pa yan ha!) pero alam na alam ko sa sarili ko na kulang ako sa atensyon. Hindi ako mapag hangad ng kahit ano. Hindi din ako mahilig sa pagsabi ng "bili mo ko niyan".

Pero isa akong batang kulang sa atensyon. Lalo na sayo. Minsan naiisip ko kung tama nga ba ang mga ginagawa ko sa buhay ko kahit alam kong natatalo ako.. wala ka rin namang gagawin para manalo ako. Minsan din inisip ko, hindi pa sapat lahat ng mga bagay na ginagawa ko para sayo. Mali ba ang mangarap? Mali ba ang isipin na sana ako naman.

Sana isang araw maisip mo kong dalawin sa opisina kung saan ako nagtratrabaho. Dalhan ako ng bulaklak at tsokolateng gusto ko. Sana isang araw maisip mo kong ayain manood ng sine at kumain sa gusto nating restaurant. Sana isang araw maisip mo kong ayain uminom at mag relax. Sana isang araw maisip mo kong ayain sa spa at magpamasahe. Sana isang araw maisip mo kong sunduin kapag ginagabi ako ng uwi. Sana isang araw maisip mo kong biglang yakapin at halikan para sabihing namimiss mo ko. Sana isang araw ako naman ang yakapin mo ng matagal pag tulog. Sana isang araw maisip mo kong dalhan ng kahit ano para sorpresahin ako. Sana isang araw maisipan mo kong bilhan  ng regalo pag monthsary, anniversary o kaya pag birthday ko. Sana isang araw makita ko ulet na mahal na mahal mo ko at kinikilig kang kasama ako. Sana isang araw pag naglalambing ako hindi mo ko iiwasan. Sana isang araw pag nalalambing ako at tulog ka hindi mo ko sisigawan at sabihing ang kulit ko at hindi naman importante ang sasabihin ko. Sana isang araw maisip mong si "Dhang"naman.

Hindi naman masamang mangarap diba? HIndi naman masamang humiling ng atensyon. Minsan tinatanong ko na sa sarili ko. Ano at nasaan ba ako sa buhay mo? Kaya ko pa bang mag antay sayo? Maiisip mo pa kaya ako?

.pumikit.lumingon.tumango.

.love my curls.

Happy Tuesday <3!

.dear jan.

Dear Jan,

I love you. <3

Dhang

.love letter.

Mahal kong kaibigan,

Matagal ng panahon na hindi tayo naguusap. Matagal ng panahon na hindi tayo nagkikita at matagal na ang panahon nung merong tayo pa.

Sa hindi inaasahang pagkakataon, bigla kang pumasok sa napaka busy kong utak. Nagulat ako at bigla kong maramdaman na namiss na kita.

Mali-mali… maraming masaksaktan.

Iniisip ko na lang na minsan panandalian lang naman to. Baka ngayon lang. Pero mali pa rin to diba? Pwede mo ba kong pagsabihan? Sabihn mo saken na hindi dapat.

Naiisip mo kaya ako? Gusto mo pa kaya ako? Selfish ba ko? Bakit?

Gulong-gulo na ko. Hindi ko dapat nararamdaman to. Masamang pangitain to. Nagkamali ba ko? Bakit?

Ang daming tanong na napakahirap sagutin. Maraming bagay pa kong gusting sabihin. maling-mali ang naiisip ko. Pero bakit?

Hindi ako mapaghanap. Marunong akong makuntento sa kung anong meron ako at sa kung anong kaya niya. Pero bakit?

Patawarin mo ko. Sobra. Nahihirapan na ko. Sobra.

.mico & dior.

a perfect combination -- perfect sunday morning and perfect couple. after 10 years of being together.. finally it's done. congratulations my dearest friend!
 DIORELANI CONTI-ENRIQUEZ (bagay!) 

"Love is patient, love is kind. It does not envy, it does not boast, it is not proud. It is not rude, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs. Love does not delight in evil but rejoices with the truth. It always protects, always trusts, always hopes, always perseveres."

.boredom. picture time.

I miss taking pictures of myself. (ok.. i know.. narcissism!) Since I am waiting for my sweetam to come home and because I am bored and don’t know exactly what to do, why not love myself! :D if only I have Photoshop, I will enhance this photo. Lil bit of contour and effects will do. 

.starbucks.

isang masayang araw para sa kaibigan kong si Dior. sa wakas, ikinasal siya sa lalakeng pinili at pinangarap nya ng 10 years.  pagkatapos ng masayang pangyayari, isang kwentuhan ang naganap sa starbucks tagaytay. mag reminisce tayo ng college life. at sa aming paguwi, usapang pag-ibig. nakikinig kay papa jack. corny na kung corny. pero alam ko natatamaan ang mga taong nakikinig na parehas ng pinagdadaanan. eto na naman tayo sa pagbagal ng ikot ng mundo at pagtakbo ng panahon para ang mga taong nanakit satin ay may pagasa pang humabol. at sana ay hindi pa mahuli ang lahat. eto na naman tayo na nung bata tayo at nakapanood ng lovestory at biglang nagkasakitan, akala mo sa pelikula lang nangyayari. pero hindi mo inasahan na true to life pala.

para sa kaibigan kong si Dos, hindi natin maibabalik ang panahon na naging masaya tayo sa taong minsan nating minahal at ngayon ay unti unti kang sinasaktan. hindi rin natin mapipilit ang hindi maramadman ang sakit na dulot ng isang malagim na pangyayari na hindi natin inasahan. minsan talaga may mga taong nakatakda para tayo ay saktan at magdudulot ng lungkot sa atin. kung kaya lang nating i-rewind at i-erase at i-fast forward ang mga pangyayari matagal na nating ginawa. ngunit kung hindi naman natin ito pagdadaanan ay hindi tayo matutong maging matatag. kaya ang dapat lang nating pagtuunan ng pansin ay ating mga sarili. mahirap pero alam kong kaya natin. minsan ka ng naging matatag. alam kong kaya mo itong lagpasan. darating ang araw na makikita mong muli unti unti ng nabubuo ang nawasak mong sarili dahil sa pagmamahal. ang mga lamlam ng iyong mga mata ay muling ngingiti at ang iyong sigla ay muling babalik. sa bawat pagusad ng araw, mararamdaman mo ang pagbabago at maibabalik mo ang dating ikaw. magmamahal kang muli at itaga mo sa bato, wala ng makakasakit pa sayo.

para sa new found friend kong si Hans, hindi natin natuturuan ang puso kung sino at paano natin dapat mahalin ang isang tao. hindi rin natin matuturuan na ibalik ang pagmamahal na kaya nating ibigay sa kanila. pero kaya nating maging masaya ng wala sila. kung sa pag gising mo mamyang umaga na hindi mo na makita ang kanyang mukha, hindi ibig sabihin nun ay hindi mo na siya makikita sa iyong pagtulog. sa panginip ay maari mo parin siyang hagkan at yakapin at sabihin na mahal mo siya. pero tayo pa rin ay magigising sa katotohanang hindi natin sila kasama. kaya ikaw ay muling bumangon sa bangungot ng buhay. hindi masama ang pabagalin ang iyong pagtakbo para sa kanyang pagtakpik ay muli kang lilingon. sana hindi pa mahuli ang lahat. pero inaasahan ko na sa bawat hakbang mo, ikaw ay bibilis at hindi na muling lilingon.

masaya ako para sa inyo, alam kong ang sakit, lungkot at poot ay mawawala rin sa tamang panahon. ipagdasal na lang natin ang mga taong nanakit sa atin na kung hindi sila sa atin naging masaya makakatgpo rin sila ng katapat nila. kung hindi man kayo, isang taong alam nating magpapabago rin ng direksyon ng kanilang buhay. tayo rin naman ang pumipili ng daan na ating tatahakin. kung sila ay pakaliwa at tungo sa karumaldumal na daan, dederecho tayo at asahan nating hindi rin natin sila makasalubong. :)

.girls night out.

It was a fun night! Everything was perfect --  The place, food and drinks. Though wala ang isa pang kwela naming kaibigan na nagngagalang JONA JARVIK TOLEDO. Fun pa rin! :D

Dibale girls may next time pa. Pwede pa rin naman nating i-invade ang property nila lea!

Photos: Cathie Ambas
Place: AGP Furniture and Interiors, Towns Bldg Pasay Rd Makati
Food: Pizza Hut
Drinks: Tanduay Ice and Pepsi Cola

.its me and you.

20th month.. nice one sweetam! isang bagay na pinangarap mo ng totoo. isang bagay na punagmamalaki ko.

June 4, 2009 sa isang inuman ng barkada napagisipan nating magkabalikang muli. akalain mo nga ba naman. 10 years na tayong naghiwalay. October 19, 1998 ng magsimula ang tinatawag na tayo. after 1 year and 4 months itinaka ng panahon ang ating paghihiwalay. hindi natin inasahan na tayo rin pala sa bandang huli.

first boyfriend. first holding hands. first hug. first kiss. yan ang tema ko noon. maraming nagdaan pero  ikaw din naman pala sa bandang huli.

cheers to us! :D

.new peso bill.

By December 16, the newly-designed Philippine Peso bills will be out in the market.

This is the proposed new bill design.. i like the old one.

.yuwan and brent.

super smile ang baby yuwan though nasa Asian hospital. kuya brent tulugtulugan. :D

.stress-free.

stress free moment for us! we just love christmas lights and the cold air from ayala. :)

.anxiety attack.

Buti na lang yung officemate kong si joyce ay nanonood ng THE SECRET. The law of attraction... The law of attraction. Oh my Gawd! anxiety attack na naman ako.. shet ! hindi pwede. dapat maging maganda ang araw ko. Gravity stay the hell away from me. With what's happening to my beloved country, stress is the word i can describe. Suspension i heard. Oh my GAWD! what's wrong with you people! this is not advertising. damn!

.The Man Who Can't Be Moved.

Hindi to yung kanta. Nakakatawa lang that there are people who can't be moved. Nakakatawa lang yung pag nakita mo iasng araw, halos isumpa ka nila dahil sa mga nangyayari sa buhay nila. Whatever! choice nila yan. BVness go away. hahaha! i can't stop laughing.. tears are falling from eyes. ahahahahaha!

.call center.

Good Morning Philippines ang TEMA KO! why not lahat ng tawagan ko ay waley! ang opisina kong sing tahimik ng bar na walang tao. MYGAWD! why oh why?! Anyway.. eto na naman ako at sinsipag akong mag blog.. shet! kelangan ko ng client. funny pala.. ngayon ko lang ulet inupload ang cbox ko dahil may isang taong galit na galit saken at hindi maka get over! until now. so if am a DEVIL anong tawag sayo? :D wala! kasi walang madescribe sayo! :D

.This is NOT a GOOD -- bye.

Sabi nga ng friend ko na itago natin sa pangalang JONA JARVIK. Ang trabaho ay parang relasyon. Manliligaw ka para mapasagot mo ng "oo". Magiging friends mo ang mga friends niya. Pagiingatan mo para tumagal. Mamahalin mo para mahalin ka din. At dadating din sa puntong may hindi pagkakaintindihan. Ikaw ay masasaktan. Hanggang sa maiisipan mong makipagbreak at iwanan. Masakit na masaya. Masakit kasi yung mga kaibigan mo ng matagal na panahon ay mawawalay na sayo. Ibang mundo na naman. Bagong pakikisama at pakikisamahan. Masaya dahil "charged to experience" na naman ang tema ko.

Thank you....