Nasan na si dhang?

hindi ko alam... yan ang sagot ko sa mga tanong ko...natatanga ako sa mga pangyayari ng buhay ko... hindi ko na talaga makilala sarili ko... tinatanong ko na nga si lord kung saan matatagpuan ang totoong dhang na nakilala ng tao... hindi ko na din alam kung saan matatagpuan ang sarili ko na dati ay itinapon ko para sa ibang tao na hindi nagpahalaga saken. Lord, kung darating man ang panahon na ipapakilala mo ulit ang sarili ko sana bilisan ninyo ng wala na akong taong masaktan... hindi ba masakit naman sa loob yung bawat araw may nasasaktan akong tao. ibalik mo na kung maaari lang... ang hirap maging hindi si dhang.. ang hirap tanggapin na ganito na talaga ang kinalalabasan ng mga bagay na ginagawa ko...ibalik mo na po.. lumuluhod ako... nakikiusap sa mga taong nasaktan ko at sa iyo...

WISH LIST...

*WISH LIST* 1. TUMALON - gusto kong pumunta sa isang lugar para tumalon. 2. UMIYAK - gusto kong umiyak ng isang buong araw sa lugar na walang makakakita saken. 3. TUMAWA - gusto kong lang tumawa ng malakas na malakas. 4. BUNDOK - gusto kong pumunta ng bundok para dun gawin ang 1-3 ko sa wish list. 5. COTTON CANDY - gusto ko talaga ng cotton candy. yung masarap. kasi ito lang magpapangiti saken. 6. CHOCOLATES - gusto ko ng chocolates kasi depressed ako? 7. KATAHIMIKAN- gusto ko talaga ng katahimikan sa buhay ko ngayon. yung kahit konti wala akong maririnig. 8. TUMANGA - gusto kong maging tulala for a moment . 9. RETREAT - gusto ko ng gabay. self realization. 10. CHURCH - bumalik kay LORD.

apoy

nag-aapoy ang daliri ko sa pagtipa ng keyboard. natatanga ako kung tama ba ang bawat salitang lalabas sa screen. natutulala ako sa mga pangyayaring hindi naman na dapat. nakakapaso ang mga salitang naiisip ko. nakakaasar.nakakarimarim.

para sa mga taong insensitive....

panalo talaga yung mga taong walang magawa sa buhay nila at puro sarili lang nila ang iniisip. panalo talaga yung mga taong pinagtiwalaan mo ng buong buhay mo tapos wala rin in the end. ikaw pa ang talo.panalo talaga yung mga taong ikaw pa ang mali kahit kita naman na siya ang may problema. panalo talaga yung mga kasalanan na nauungkat kahit tapos na... kahit nung fetus ka pa. panalo talaga yung mga statements na ikaw ang lalabas na may kasalanan. panalo talaga yung mga timing kung saan dapat masaya ang araw mo. (hmmmm! love this!) panalo talaga yung nagsacrifice ka ng mga friends..inaway mo...di mo kinausap...tapos wala pa rin pala. panalo yung mga moments na ikaw di ka nagsalita kasi open minded ka sa lahat pero pagdating sayo wala pa rin. ikaw ang sinungaling...ikaw ang mali. san ka pa?! pero bandang huli...ikaw ang magpapatawad.magpaparaya.sasalo ng lahat. dahil isa lang yan. mahal. * para sa aking kaibigan... sabi ko sayo, lahat ng bagay nadadaan sa inom, partee, malakas na tawa, paglabas kasama ang kaibigan na dati ay iniwasan mo para lang...hmmmph! (ayoko na magcomment) at syempre dasal. matinding pagdadasal. tapos ngiti :) tapos hinga! haaaaayyyyyy *para sa aking kaibigan... tindi! saludo! isang tagay para sayo! :)

BICOL....

sarap magbicol.maraming nangyari. malungkot at masaya. pero madaming malungkot. basta. hindi ko alam pero yun talaga. basta masaya sila busog na ko dun. darating... alam ko...sana... dasal na lang ulit ako.

isang masayang pamilya

grabe ang saya talaga. di ba ko makaget-over? wala lang. isang malaking smile sabay *wink*

tamang senti

what is hindi na ko makapaghintay sa bicol...HUWOW!!!!! ang saya saya lang. hmmm... ano nga bang gagawin ko sa buhay ko? nitong mga huling araw ok naman ako. nagkasakit ng 2 weeks. nagakaron ng napakaraming pasa sa katawa. umangal lang ako nung di na ko makatayo. dahil bawat galaw ay makirot. hay... but at least ok na ko. vitamins lang ang kelangan at sandamakmak na tulog at bawal ang mapuyat. kamusta naman si dhang? hindi pwede dahil hindi hinihingi ng trabaho ko ang matulog ng matulog. at hindi rin pala ako sanay. :) ok na ko. masaya na ulit ako. salamat kay Lord at sa mga taong mahaba ang pasensiya at hinintay akong makarecover sa isang yugto ng buhay ko na para akong nasa kawalan.salamat talaga sa suporta.

Sino Ako?

nakaupo ako sa may reception area. nagiisip kung anong dapat kong gawin. tapos ko ng gawin ang mga gawain ko for this day. tapos na rin sa wakas ang mga talent ko. kahit inumaga na ko dito. madami akong iniisip. hindi ko na maintindihan kung anong dapat unahin. kulang yata ako sa paalala. hindi ko maisip na darating ang moment na 'to. inisip ko lang kasi dati na hindi...hindi...pero darating nga talaga. mahaba ang pasensya ko. kasing haba ng hanggang sa dulo ng walang hanggan. marunong akong magpatawad. marunong akong mag-weigh ng sitwasyon. mapagbigay akong tao. hanggat sa kaya kong sikmurain..hanggat sa kayang kong tanggapin, tinatanggap ko ng walang alinlangan. kasi yun ang dapat. hindi ako mapanghusga. hanggat sa kaya kong walang maisip gagawin. hindi ako pumipigil sa kahit pa sa anong opinyong meron ka. hindi ako marunong magalit. sayang yan sa oras, energy at panahon. hindi rin ako marunong magsalaita ng saloobin ko. kasi sa kadahilanang hindi ko kaya. pero marunong akong mainis..magtampo at masaktan. madali na akong umiyak sa bawat sitwasyon. madali na akong masaktan. hindi ko na kayang magpakamanhid na tulad ng dati. pero pipi pa rin ako sa lahat ng gusto kong sabihin. bakit ba pinipili kong wag magsalita masyado? bakit pinipili kong umiyak ng hindi nalalaman? bakit pinipili kong mag isip ng magisa?-- sa kadahilanang ayaw ko na rin ng issue. nakakapagod ang magpaliwanag sa taong hindi nga sara ang isip pero pag NAPUNO ay hindi na marunong makinig. oo...naiintindihan ko ang bawat siwasyon. alam ko kung anong kalalabasan ng bawat pangyayari pero. pero pinili ko ang dapat. kasi yun ang dapat. kahit hindi dapat. kasi isa kang tao na nagmamahal at ayaw mong malamatan. speaking of lamat. sarilinin ang nalalaman. hindi dapat ipagsabi. pero pinili mong sabihin ng hindi malamatan. sumakit man ang ulo mo sa kakaisip ng tamang salita. nagkalat man ang brain cells ko sa sanlibutan at tila napagod sa kaka-weigh ng bawat sitwasyon..pinili mo parin ang dapat. dahil yun ang dapat. hindi itinago, dahil mas malaki ang magiging lamat. inakala mo na ang lahat ay umaayon sa pangyayari. ngunit kulang pa yata ang bawat salitang lumalabas sa iyong mumunting bibig. katanungan na hindi na masasagot dahil hindi dapat sagutin. na dapat ay ipinadala na lamang sa hangin. dahil kahit ikaw mismo alam mo ang bawat sagot sa mga tanong ng iyong isip. magsaya.matulog.gising

BLOG

Ano nga ba ang blog? eto ang personalized diary mo na pwede mong i-share sa lahat ng tao. kahit ano pwede mong ilagay..sabihin.. walang pwedeng umangal dahil ayon nga sa aking profile ito ay para sa mga taong bukas ang isipan sa lahat ng mga mababasa dito. Ano ang nilalaman ng blog? All about me...She wants...Taggies....Archives at Credits. Ano ang ibig sabihin ng bawat isa? All about me - Ito ang description ko sa sarili ko. She Wants - Mga gusto ko sa buhay ko ngayon. Taggies - Pwede kang magreact. mga nais mong sabihin sakin para naman alam ko kung anong gusto mo. Archives - Past blogs. pwede mong i-visit. Credits - Ito ang masasabi ko sa mga taong nais basahin ito. Bakit ko ba nasabi ang mga ito? minsan kasi hindi na natin kelangan pang tanungin ang mga bagay na nasa blog ko... kung gusto mo magreact pwede mong sabihin sa taggies ko. walang pakialamanan kung anong gusto kong sabihin dito. kasi feelings ko ito. ito ang mga bagay na nais kong sabihin. kung hindi ko man ito magawa o magawa ko man ito ako na "call" ko yun. ayoko kasi ng magreact ang mga tao sa blog ko ng hindi na lang ilagay sa comment o sa taggies ko. o kaya mas maganda sabihin na lang saken or mag blog na rin para naman masiyahan ako at may babasahin na rin akong blog. Masama ba ang loob ko? oo. hindi ko din kasi inexpect ang mga sitwasyon. ang daming tanong sa utak ko na hindi ko masagot. hindi ko alam kung pano magrereact. hindi ko alam kung pano ako haharap sa mga bagay bagay. Anong gusto kong mangyari? kung hindi bukas ang isip sa mga mababasa dito sa blog ko, wag na lang bashin. kung hindi ok sa kanila wag na lang basahin. kung may gustong sabihin, sabihin ng derecho o mag-tag/comment dito. wala namang problema. wag na lang magtanong kung bakit yun ang nakalagay dito. hindi dapat dahil saken ito. at sarili ko ang nilalabas ko dito. kamusta naman? diba? kaya nga ako gumawa ng blog eh. Mag-Tag.Mag-comment.Buksan ang isip.

"AEHRA"

i'm with "Aehra" right now...wala kaming magawa kundi hanapin ang boylet niyang si bboy_daboy na hindi naman namin mahanap...mamya mag ma-masas kami...iinom ng matinding litro ng margarita...waahhhh!!! i miss masas!!! :) gusto niyang magpagupit sa Korean salon sa may buendia.. 500 ang gupit...sosyal! :) wala na kaming magawa... naghihintay ng oras para kami ay makainom na. promise magiingat na ko sa mga snatcher sa labas... lalo na't sa greenbelt na naman ang punta ko. MGA DAPAT TANDAAN: 1. Wag uminom ng marami para makauwi ng maayos. 2. Wag iwan ang bag na malaki kung saan saan baka makuha na naman ang cellphone at ibalik parin ang sim card at ang pouch bag. 3. Matulog. para bukas may lakas mag-audition para sa isang project at para sa mga bagong talents na nais maging voice talents. 4. Maglinis ng studio bukas. para naman maaliwalas ang pag-tratrabaho natin. 5. Maglinis ng room. grabe sa dumi ito. 6. I-edit ang voice sample ni King DJ Logan para sa kanya dahil nagrecord kami ng personal message alert tone... THE BEST!!! SEXY TIME!!! 7. Pagdating ng bahay ibahin ang message alert tone sa kadahilanang takot si Baby Brent sa boses ni Logan. 8. Gumising ng maaga starting next week para naman mabawasan ang kaltas sa sweldo ko ng late at hindi na ko masita. sorry talaga! :( 9. Magbayad ng utang. wag kalimutan. hay... kelangan ng kaperahan. 10. Mag-church sa sunday. kelangan pa rin magpasalamt kay Lord for all the blessings and the challenges. Nagiging strong ako everyday.

salamin.

kahapon ang tagal kong nakatitig sa labas ng bintana ko.tinitingnan ko kung uulan ba o wala lang gusto lang niyang magpaka dilim. umaayon yata saken ang langit. kasi hindi din daw niya alam ang gagawin niya sa mga pangyayari. pagkatapos ng isang oras, tumingin ako sa salamin. matagal. mas matagal kesa sa pagtingin ko sa langit. nakakaasar. ang dami kong zits. dala ba ito ng matinding pag-iisip kung bakit may mga bagay bagay na hindi talaga natin magugustuhan. hindi ko din talaga naintindihan kung bakit ganito. siguro kasi ang hirap lang talagang umayon ng puso pag hindi umaayon ang isip. badtrip... hindi ko alam kung pano ko malalampasan ang mga bagay. hindi ko alam kung pano ko gagawing tama ang mga bagay. sumasakit ang ulo ko. sumasakit ang puso ko. masakit. nasasaktan talaga ako.. may mga bagay bagay na dapat nadadaan sa usapan. lahat ng bagay nadadaan sa usapan. hindi ko maintindihan kung bakit kelangan nating isara ang isip sa mga bagay na nakalakihan na. hindi ba pwedeng mag compromise? hind na ba uso ngayon yun? nalulungkot talaga ako. sumasakit ang puso ko. hindi ko na ulit makita ang dating ngiti na nasa mga labi ko. pag titig ko sa salamin, isang blankong mukha ng isang batang namamalimos ng kahit konting pangunawa. sensitivity. hindi lahat ng bagay ay tama para sa isang tao. pano naman ang damdamin ng iba? hindi ako nakikipakumpetensiya...kahit kelan hindi ako makikiipagkumpetensiya. kung siya ganun ako ganito. hindi ko kaya ang mga ginawa niya dati pero pwede bang pagbigyan mo kong higitan yun? kelan ba ko nakipagaway? hindi mo kasi ako binibigyan ng pagkakataong magpaliwanag. kung anong inisip yun na yun. wala ng bawian. extremes. hindi ba pwedeng gumitna? tumingin sa salamin. mag self-reflection. alamin kung tama pa ba ang mga ginagawa upang di na muling makasakit. matutong umunawa. mahabang patience. tumahimik. sumangayon na lamang. wala ring patutunguhan kung makikipagtalo. kahit ilang beses sabihin na hindi sya nakikipagtalo... pero hindi mo ba naririnig ang sarili mo? sana minsan, matuto tayong makinig ng bawat opinion ng tao. matuto tayong tumaggap. mahal mo nga ba ako? pero bakit sa tuwing bubuka ang bibig ko uupang magpaliwanag, sarado ng utak mo sa mga bagay bagay na fix na sa utak mo. ganyan ka lumaki. yan ang iyong nakalakihan... pero hindi ba talaga tayo pwedeng magcompromise? sorry kung hindi ko talaga kayang tanggapin pag minsan... pero ngayon try ko ng manahimik. sorry kung hindi ko talaga naisip... pero ngayon try ko ng pagisipan. sorry kung may pagka childish... pero ngayon try ko ng mas magmature ng isip. sorry kung yan ang nakalakihan mo...pero ngayon try kong sumabay. sorry kung feeling mo pinipilit kita... pero ngayon try kong intindihin lahat. sorry kung hindi niya ako katulad... sorry kung siya ay ganyon ako ganito lang. hayaan mo magiging sensitive na ko... baka sakaliing maging ok na tayo...

MGA DAPAT KONG GAWIN...AT ANG AKING WISHES...

Kamusta naman ako?hmmmm ok lang... eto pinagninilay-nilayan ang mga pangyayari ng buhay ko nitong mga huling araw...ano nga ba ang mga dapat kong gawin sa mga susunod na araw upang maiwasan ang mga pangyayaring hindi ko nagustuhan...at aking wishes... :) MGA DAPAT KONG GAWIN: 1. Manahimik. bawal magcomment. less talk. (tama ka pag minsan jarvik) 2. Umagree na lang sa lahat. para hindi ka na lang maasar. 3. Know your limitations. 4. Uminom ng RedHOrse. parang katulad kagabi. 5. Lumabas kasama si Jeffrey Ponce gumala sa Alabang. 6. Lumabas kasama si Brian Lee Grant Lorenzo at Jaymar Gastardo next Sunday. 7. Bumili ng Gel pens. dahil hindi ko na makita ang mga binili ko kahapon. 8. Ipanatag ang kalooban at isipan. 9. Wag masyadong magisip. 10. Matulog ng normal. 11. Wag ng Umiyak.Bawal maging crayons. 12. Alalahanin na ako ay isang Girlfriend at may Boyfriend akong lahat ay ok lang. 13. Patience. WISHES: 1. Gusto ko ng chocolates. 2. Gusto ko ng ice cream. 3. Gusto ko ng Gel pens. 4. Gusto ko ng Cotton Candy. 5. Gutso ko ng Hotdog. 6. Gusto ko ng biggie crayons at crayons na 72 colors at pantasa sa likod. 7. Gusto ko ng plastic balloon. 8. Gusto ko ng paper dolls. 9. Gusto ko ng Barbie and Ken. 10. Gusto ko ng stroller. 11. Gusto ko ng pencil case na maraming pindutan. 12. Gusto ko ng medyas na may lace at sapatos na makintab. 13. Gusto ko ng notebook na nakatahi sa side. 14. Gusto ko ng Biggie pencil. 15. Gutso ko ng Kalaro ng bahay-bahayan. 16. Gusto kong mag piko. 17. Gusto kong mag patintero. 18. Gusto kong umakyat ng puno ng mangga. 19. Gusto kong matutong tumakbo. 20. Gusto kong mag basketball.

blank.

hay... what is wala akong magawa sa buhay ko ngayon... eto tambay sa traffic room. nakatanga sa harap ng computer. tumitipa sa keyboard. walang katuturan ang sinusulat. wala naman kasi akong maisip na isulat dito bukod sa masakit ang toe ko... yes bi... uuwi na ko in a while. wag ka ng matakot sa pag uwi ko. kasi susunduin naman ako ng dad ko.. "bi...umuwi ka na... nag-aalala ako sayo dahil umaga na.." sabi ko nga kaya ko namang umuwi. takot lang kasi kamusta naman at umaga na. patawa ka, bakit kelangan mong magselos? aba aba... ang mga quote mo sakin kakaiba. may pinatatamaan ka.. mukhang matatagalang mag sink in sa munti kong utak ngayon ang mga bagay na laman ng quote mo. bi... kung ako ang huling pagasa nila. ikaw ang pagasa ko. kaw na ang bahala sa lahat. just update me. ayt! kamusta naman yun lutang na ang utak ko... dahil sa mga text na may nakalagay na "babe" hay... kamusta naman yun?!

dhang!asar ka talaga...

july 16... asar talaga ang araw na ito... kundi nauntog ang daliri ko sa paa sa pader ng banyo namen..at malamang namatay ang kuko nito..nakakahilo ang sakit. kung kelan may bago akong biling kikay shoes sa tiangge eh tsaka naman di ako makapagsapatos. badtrip di ba? tapos may isang taong magtetext sayo tapos aawayin ka lang sa pamamagitan ng itext ba naman ako ng nakakaasar na bagay...kundi lang talagang may taong nagpapakalma saken. kamusta naman kaya ako nun... hay asar talaga... hindi ako bitter. tagal na nun. pero kung di lang dahil talaga sa mommy niya wala na talaga akong pakilalam sa kanya. sorry sweetie... pati ikaw nadadamay saken. alam kong di dapat problemahin. pero may nagsasabing mejo kelangan kong isipin. siguro para isalba ang isang nanganganib na kaibigan. update.update. nalaman ko na ngayon na hindi naman pala talaga payag na tawaging FIANCE siya. hindi ako nagagalit. di ako apektado. ayoko lang ng ganun. kasi kilala ko siya. alam ko ang bawat kilos niya. alam ko din na hindi niya ako sasabihin ng nakakairitang bagay na alam niyang ikakagalit ko. hay kundi lang talaga dahil kay tita hindi ganito ang mararamdaman ko. sweetie. sorry...alam ko kahit di mo sabihin apektado ka. kasi unang tanong ng isip mo bakit ako ganito sa kanya. sorry talaga. i know you're just saying na you're not really affected but you are. kasi you told me na you'll do you're best para hindi tayo mag- away. i know naman. pero alam mo yun minsan hindi masamang magpakita kung anong totoo. sabi ko nga sayo when it comes to our relationship, bibigay ko sayo lahat ng decisions. pero cge... sabi mo nga hindi ka apektado... ok na rin yun. masaya nga yun. friends. kayo na bahala kay tita. kaya niyo na yan. di ko maatim ang nangyayari sa kanya. bahala na si Lord. malalagpasan din ang mga pangyayaring ito. konting dasal lang.

NAKARAAN....

nakakatawa lang... pag binabalikan ko yung blog ko before parang di ko maisip na sinulat ko yun... ah ewan... parang baliw.. para sa mga taong nasaktan ko sa mga sinulat ko pasensiya na.. siguro nga hindi lang ako nag-isip dati.. kasi siguro masakit...pero ngayon wala na...masaya ko para sa inyo masaya ko para sa sarili ko...masaya ako para satin...at ang friendship ay untiunting bumabalik. salamat sa pagtiis.salamat sa pangunawa. pinatawad ko na ang lahat. kung ano man ang meron ay kalimutan na.. may isang taong gusto kong makausap..kamusta naman kaya siya...?sana naman kahit minsan magparamdam ka... hindi naman ako galit sayo...baka naman ikaw ang galit saken... inisip ko na lang sige wala ka lang time...pero sana maisipan mo man lang...alam mo naman kung pano ko kontakin diba?sana lang talaga isang araw tumunog ang cellphone ko at ikaw ang pangalan. hay...masaya na ko...sobra...salamat talaga KRIS..salamat sa lahat.alam mo na kung ano yun...basta salamat.

WEDDING...

kamusta naman ang wedding pare? ako ang make up artist...san ka pa? :) si lea at dories ang aking assistant. naks! sosyal... kulang na kami sa oras wala pa akong tulog...dadasal ako kay lord na hindi lumabas ba kakaiba ang itsura mo jack. dahil ang mga mata ko ay naduduling na sa antok. ngunit sa awa ni lord pwedeng pwede ng ipanlaban sa make up ng pinakasikat na make up artist. yabang! :) kamusta naman ang umaapaw na pagkain...grabe halos mabulunan na ako nun... sa dami ba naman kaya pagkatapos ay what is power nap muna na ang catch ay magkasya ang 8 tao sa kama ni jack. at paglipas ng ilang minuto nakita ko ang picture ko na para akong ni rape sa picture na taken by zed. hay...kalowka!ngunit ang malupit jan ay ang pag gising namin att naghanda ng chicharon na pampasakit ng batk lalao na sa mga taong may high blood... what is umikot lang naman ang bracket ng braces ko... at natanggal ang isa. .kung di ba naman isa akong balow na sinabi na ngang bawal ang chichron... pero wah ko care! ay! ewan naisagot ng mga tao.. tigas ng ulo.. pagtapos ng isang matinding saguapaan sa chicharon di paawat ang mga taga soundesign sa pagkakataong binigay na makakanta sa bidyoke! astig! kantahin ba naman natin ang mga kantang napapanahon satin..backstreet boys..panalo lang...pero ang spice girls pumapangalawa sa takilya pati adlib alam na alam...pati ang steps ng STOP. ayun nga kay jona. sinong spice girls ka nung bata? napakaimposible na wala kang karakter sa spice girls... di ka in nun... at siyepmre makapal ako...ako si BABY SPICE. naks!;) di mapigilan. at di nakuntento sa spice girls at backstreet samahan pa natin yan ng isang matinding TOGETHER FOREVER na dance craze...courtesy of erle stanley refuerzo. ngunit ang pinakamalupit ay ang interpretative dance ni jona jarvik at erle stanley ng SO SLOW...panalo talaga! hay kay sarap... kamusta naman ang kapagudan namin ngunit nakuha pa rin naming manood ng TRANSFORMERS... waahhh...muntik na akong makatulog...salamat sweetie sa paggising sa paraan ng pagtapik sa aking kamay...wooohooo...holding hands...yeah! :) 7-7-7 lucky day..happiest day! :)

SUKOB NA...

yes... what is hindi mapigilan ang damdamin sa kanta... minsan lang mangyari ang pagkakataong ito... GIAN ikaw pa din..wag ka magaalala..hehehe salamat sa pagbigay ng mga talents.. hindi pa rin naman kita nakakalimutan.. ikaw at ikaw pa rin... CHINO welcome to SOUNDESIGN! don't worry daming projects for you... JOAQUI see you soon.. :) saya lang ng kanta niyo.. sukob na.halika na.sabay tayo sa payong ko. hawak ka.kapit pa.sa payong ko.magkasama tayo.

NANG MAY ISANG TAONG MASUNGIT!

hay... tama ba namang magsungit? :( hindi naman dapat ganyon yun diba? SWEETIE?! bakit natin kelangan pagusapan ang mga bagay nung kabataan natin... mga bagay na hindi ko alam dahil hindi ko matandaan dahil hindi ko talaga alam yun... :( kasalanan ko po ba na di po ako marunong mag bowling... sad yun alam ko... kasalanan ko bang di talaga ako atleta? kasalanan ko bang hindi ako marunong tumakbo at hindi ako marunong humawak ng taco? kasalanan ko bang wala akong alam sa sports? nagmayabang na nga ako nung saturday. akalain mo ba namang nahamon ako ng takbuhan kahit alam kong maya maya lamang ay mapapagod ako.tapos susungitan mo ko... oo na... alam ko naman eh.. sorry naman... di ko naman po sinasadya di ba? :( oo may mga bagay na kulang... sorry di ko talaga alam... nakakalungkot naman... sports.sad.goodluck.

Reflections…

Ilang beses ko bang sasabihin… Hindi mo ba makuha ang gusto kong sabihin… Contemplate Dhang! Contagious Week… I never thought that it will happen to me. I wanted to disappear, run or hide. If I just have all the access. I wanted to be alone. Thoughts are running to my mind. I’m beginning to be insane. Things might get worse. But I love you Lord for not leaving me. For telling me that “Everything’s gonna be alright.” Thank you for loving me that much. Nanay, Tatay, Ate and Tart…Thanks for still believing in me that I can still do this and making me feel that I still deserve to stay. Thanks for the continuous support. I promise to do this the best way I can. That was an impeccable timing, Kris. I thank you for being there for me. Thank you for the movie, the juices and the strolls that made me feel comfortable. For listening and for making me happy when I feel sad. For telling me jokes that make my tummy ache. For letting me know you more though I know you never hide the real “you” For taking this friendship slow for us to have a good foundation. For adding new characters that lightens my world. I thank you so much. Focus. Be Productive. Be happy.

ETHNIC

What is.. hindi ako umuwi ng bahay ko ng 2 araw.. walang maayos na tulog dahil sa kaba.. nagkasakit... Salamat sa fruits... nakatulong ng malaki... :) ilang beses kong pinagisipan. muntik ng mapuntirya. dahil sa pagod at sa mga meetings. buti na lang ang bait niya. Tapati isa kang hulog ng langit... napakagaling mong umawit... kakaiba... mas na appreciate ko ang ethnic... masaya pala siya... galing ng yosi mo... isang plauta... na nagapapasaya at nagpapawala ng sakit ko at ng stress ko... salamat...